Geschreven door: Lisa
De Magie van de Onverwachte Trip
Het was een regenachtige dinsdagavond toen ik mijn Switch uit de dock haalde, mezelf in een oversized deken wikkelde en me voorbereidde op “gewoon weer een Mario-game”. Jarenlang voelde de 2D-serie voor mij als een bezoek aan een steriel warenhuis: alles is netjes, gepolijst en functioneel, maar de ziel ontbreekt. Ik verwachtte een veilige platformer om mijn gedachten even op nul te zetten.
Maar vijf minuten later zat ik niet onderuitgezakt, maar met grote ogen en een ononderdrukte glimlach rechtop. Super Mario Bros. Wonder is geen videospel; het is een shot pure dopamine recht in je hart. Het voelt alsof Nintendo de ramen van dat steriele warenhuis heeft opengezet, de muren heeft beklad met neonverf en een fanfare naar binnen heeft gestuurd. De belofte van “verwondering” is geen marketingpraatje gebleken, maar een liefdesbrief aan iedereen die ooit is vergeten hoe magisch gamen kan zijn.
TL;DR:
Super Mario Bros. Wonder is de broodnodige renaissance van de 2D-platformer. Het breekt met de veilige “New”-stijl en biedt een visueel en muzikaal spektakel dat constant verrast. Hoewel de baasgevechten wat achterblijven bij de creativiteit van de levels, is dit een absolute must-play voor iedereen die een glimlach kan gebruiken.
| Specificatie | Detail |
| Genre | 2D Platformer |
| Platform | Nintendo Switch (Exclusief) |
| Prijs | €48 – €59,99 |
| Speelduur | Main: ~10u / 100%: ~19u |
| Sfeer | Psychedelisch, vrolijk, chaotisch |
| Lokalisatie | Volledig Nederlands (Tekst & Audio) |
Een Levend Schilderij
De eerste keer dat je Mario (of in mijn geval, Princess Peach) ziet bewegen in het Flower Kingdom, voel je direct het verschil. Waar de personages in voorgaande delen leken op stijve plastic poppetjes, ademt hier alles leven. Het zit hem in de details die je bijna zou missen als je knippert: de manier waarop Mario even naar zijn pet grijpt als hij sprint, de boze blik in zijn ogen tijdens een ‘ground pound’, of hoe hij even in de lucht blijft hangen voordat de zwaartekracht wint.
Dit is show, don’t tell op zijn best. De game vertelt je niet dat het leuk is; het laat het zien door middel van animaties die doen denken aan een handgetekende tekenfilm. Op het OLED-scherm spatten de verzadigde kleuren en het diepe contrast je tegemoet. Het voelt niet als een product dat van een lopende band is gerold, maar als een digitaal kunstwerk waar een team van kunstenaars met passie aan heeft gewerkt.
Dansen met Vleesetende Planten
Het hart van deze ervaring wordt gevormd door de Wonder Flowers. Dit is waar de game zijn titel waarmaakt en waar de “magische cirkel” zich opent. Het aanraken van zo’n bloem is alsof je de realiteit even pauzeert en een droomwereld binnenstapt.
Ik herinner me specifiek het level “Piranha Plants on Parade”. Ik pakte de Wonder Flower en plotseling veranderde de hele wereld in een musical. De vleesetende planten kwamen uit hun buizen en begonnen een choreografie uit te voeren, synchroon met de muziek. Ik zat letterlijk hardop te lachen op de bank. Het was absurd, het was onverwacht, en het was briljant. De game durft raar te zijn. Het ene moment ben je een olifant die door blokken heen beukt, het volgende moment wandel je over het plafond of ben je een Goomba die zich achter bomen moet verstoppen.
Persoonlijke Noot: Er was een moment in Wereld 3 waar ik vastzat en uit frustratie bijna stopte. Totdat een van de Talking Flowers (NPC’s in het level) met een droog, Nederlands accent zei: “Nou, dat ging niet best.” In plaats van de controller weg te gooien, moest ik gniffelen en probeerde ik het opnieuw. Die kleine stemmetjes geven je het gevoel dat de game met je meeleeft.
De gameplay wordt ondersteund door een fantastisch audiodesign. De trillingen van de HD Rumble lopen synchroon met de muziek en de sprongetjes van je personage voegen noten toe aan de soundtrack. Het zogenaamde “Mickey Mousing”-effect zorgt ervoor dat je niet alleen een level speelt, maar het componeert terwijl je rent.
Toch is niet alles perfect in droomland. Waar de levels overstromen van creativiteit, voelen de baasgevechten (vaak tegen Bowser Jr.) soms als een stap terug naar de realiteit. Ze zijn wat simpel en missen de explosieve fantasie die de rest van de game wel heeft. Ook kan de lokale multiplayer met 4 spelers veranderen in een chaotische mierenhoop waarbij je, zeker als ouder of begeleider, het overzicht volledig kwijtraakt.
Meer dan alleen Springen
Wat de sfeer echt afmaakt, is hoe toegankelijk en warm de game aanvoelt. Nintendo snapt dat niet iedereen de reflexen van een speedrunner heeft. Dankzij het Badge-systeem kun je de ervaring naar je hand zetten. Val je vaak in gaten? Zet de ‘Safety Bounce’ badge aan. Wil je geheimen ontdekken? Gebruik de ‘Sensor’.
Daarnaast is de keuze om personages als Yoshi en Nabbit onsterfelijk te maken (ze nemen geen schade van vijanden) een zegen voor gezinnen. Het maakt de game een gedeelde ervaring waarbij niemand achterblijft. Maar vergis je niet: voor degenen die denken dat dit een ‘kinderspel’ is, wacht na de credits de “Special World”. Ik heb mijn tanden stukgebeten op de ‘Badge Marathon’, een uitdaging die vriendschappen kan breken en controllers kan doen vliegen.
Context & Doelgroep
Als je Super Mario Odyssey waardeerde om zijn creativiteit, maar de structuur van een 2D-game miste, is dit jouw game. Het laat New Super Mario Bros. U Deluxe ver achter zich als een stoffig relikwie.
- Niet voor: De pure masochist die de genadeloze precisie van Celeste of Super Meat Boy zoekt in de hoofdgame; daarvoor is Wonder te vergevingsgezind (tot de endgame).
- Must-have voor: Iedereen die een beetje kleur in zijn leven nodig heeft. Of je nu alleen speelt om te ontspannen, of met vrienden op de bank voor een avond chaos.
Conclusie
Super Mario Bros. Wonder is een triomf van verbeelding. Het herinnert ons eraan waarom we ooit verliefd werden op videogames: niet voor de specs, niet voor de competitie, maar voor dat pure, kinderlijke gevoel van verrassing. Het is een warme deken op een koude dag, een speelbare LSD-trip zonder de kater, en bovenal: ongelooflijk leuk.
Plus- en minpunten:
- + Visueel meesterwerk: De animaties en kleuren brengen de wereld echt tot leven.
- + De Wonder Effects: Elk level biedt een unieke verrassing waardoor het nooit saai wordt.
- + Audio-integratie: Muziek en gameplay smelten samen tot een ritmisch geheel.
- + Volledig Nederlands: De stemmen en teksten maken het voor iedereen toegankelijk.
- – Baasgevechten: Voelen wat gewoontjes in contrast met de briljante levels.
- – Multiplayer Chaos: Met 4 spelers is het soms lastig je eigen personage te volgen.
Eindoordeel:
Een dikke 9.5/10. Koop dit, speel dit, en laat je verwonderen.
